ΧΩΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ
Τώρα που θα φύγω και θα πάω στα ξένα,.
και θα ζούμε μήνες, χρόνους χωρισμένοι,
άφησε να πάρω κάτι κι από σένα, ,
γαλανή πατρίδα πολυαγαπημένη.
Άφησε μαζί μου φυλαχτό να πάρω,
για την κάθε λύπη, κάθε τι κακό,
φυλαχτό απ’ αρρώστια,φυλαχτό από Χάρο,
μόνο λίγο χώμα, χώμα Ελληνικό.
Χώμα τιμημένο, όπου τώχουν σκάψει
για να θεμελιώσουν έναν Παρθενώνα,
χώμα δοξασμένο, όπου τώχουν βάψει
αίματα στο Σούλι και στον Μαραθώνα,
χώμα πώχει θάψει λείψαν’ αγιασμένα,
απ’ το Μεσολόγγι κι από τα Ψαρά,
χώμα όπου φέρει στον μικρόν εμένα,
θάρρος, περηφάνεια, δόξα και χαρά.
Θε να σε κρεμάσω φυλαχτό στα στήθια
κι όταν η καρδιά μου φυλαχτό σε βάλη,
από σε θα πάρη δύναμι, βοήθεια
μην την ξεπλανέψουν άλλα ξένα κάλλη.
Η δική σου η χάρι θα με δυναμώνη,
κι όπου κι αν γυρίζω, κι όπου κι αν σταθώ,
συ θε να μου δίνης μια λαχτάρα μόνη:
πότε στην Ελλάδα πίσω θε ναρθώ.
Κι αν το ριζικό μου –έρημο και μαύρο-
μούγραψε να φύγω και να μην γυρίσω,
το υστερνό συχώριο εις εσένα θάβρω,
το υστερνό φιλί μου θε να σου χαρίσω…
έτσι, κι αν σε ξένα χώματα πεθάνω,
και το ξένο μνήμα θάναι πιο γλυκό
σαν θαφτής μαζί μου στην καρδιά μου επάνω,
Χώμα αγαπημένο, χώμα Ελληνικό.
Γεώργιος Δροσίνης 1885